W szkolnej sali rozbrzmiały wiersze. Nauczyciele pokazali moc słowa

Zwykła szkolna sala na chwilę przestała przypominać klasę, a zaczęła literacki salon z nutą Beskidów. W Wiśle to pedagodzy stanęli w centrum wydarzenia, pokazując swoje teksty, recytacje i pasję do języka. Obok poezji pojawiła się gwara cieszyńska, kroniki, filozofia i fortepian, więc spotkanie miało wiele warstw. Na końcu przyszła pora na nagrody, które domknęły dzień w rytmie polszczyzny.

• Nauczyciele weszli w rolę autorów i recytatorów
• Gwara cieszyńska i fortepian dopełniły literackiego wieczoru
• Dzień Języka Ojczystego zakończył się szkolnymi laurami

Nauczyciele weszli w rolę autorów i recytatorów

W wiślańskim Patelnioku szkolna sala zamieniła się w nastrojową Kawiarnię Literacką „Reymont i przyjaciele”. Tym razem w pierwszym planie nie byli uczniowie, lecz nauczyciele, którzy pokazali, że słowo może być nie tylko narzędziem pracy, ale też prywatną pasją i sposobem opowiadania o świecie.

Sporo uwagi przyciągnęła prezentacja przygotowana o Annie Marek-Bieniasz, która nie mogła pojawić się osobiście. Zebrani poznali jej dorobek: bajki z cyklu „O zbóju Szczyrku”, dwa tomiki poezji, a także teksty naukowe i filozoficzne. Wśród nich znalazły się między innymi „Biblia nie jest mitem. Polemika ze scjentyzmem”, „Naukotwórcze znaczenie sporów w neodarwinizmie a kryzys ekologiczny” oraz „Europejska filozofia starożytna – wybrani przedstawiciele i szkoły”. Jak podkreślono podczas spotkania, publikacje te trafiły do ponad 20 bibliotek w Polsce, w tym do Biblioteki Narodowej w Warszawie.

Jej wiersze wybrzmiały w interpretacji Pauliny Damek-Ryszki, która sięgnęła po utwory „Czekam”, „O człowieku” i „Pisać poezję”. W efekcie sala zyskała rytm bardziej kameralny niż szkolny, a uczniowie mogli zobaczyć nauczycieli w roli ludzi, którzy sami tworzą i czytają z wyraźnym zaangażowaniem.

Gwara cieszyńska i fortepian dopełniły literackiego wieczoru

Swoją drogę do pisania opowiedział także Andrzej Suszka. Wystąpienie miało osobisty ton, bo autor wrócił do literackich początków i do fascynacji słowem, która później przełożyła się na publikacje w „Trójwsi”, „JACKi ZPRAVODAJ” oraz w „Kalendarzu z Istebnej, Jaworzynki i Koniakowa”. Podczas spotkania Xymena Borowiak zaprezentowała też jego hipertekst „Uszkodzenia metafizyczne”, tworzony w latach 1987–1990.

Własny, równie wyrazisty akcent wniosła Lucyna Bocek. Opowiedziała o prowadzeniu kronik instytucji, z którymi była związana przez lata, oraz o długiej przygodzie z recytacją. Publiczność usłyszała w jej wykonaniu teksty Jana Pawła II i kardynała Stefana Wyszyńskiego, co nadało spotkaniu bardziej skupiony, refleksyjny ton.

Z kolei Lubomir Špila przypomniał, jak mocno w szkolnym i domowym obiegu trzyma się gwara oraz kultura ludowa. Tworzy teksty gawędziarskie w śląskiej gwarze cieszyńskiej i od lat przygotowuje uczniów do konkursów gwarowych. Tym razem pokazał fragment tekstu napisanego przed laty dla swojego sześcioletniego syna Pawła. Całość spięła muzyka Kacpra Żbela z klasy 3E, który wykonał utwory fortepianowe i stworzył dla tej literackiej rozmowy spokojne tło.

Dzień Języka Ojczystego zakończył się szkolnymi laurami

Spotkanie stało się także okazją do podsumowania szkolnych konkursów polonistycznych organizowanych w ramach Dnia Języka Ojczystego. Dyrektor Kornelia Zubek wręczyła nagrody laureatom, a lista zwycięzców pokazała, że w szkole wciąż żywa jest zarówno polszczyzna ogólna, jak i gwara.

Drużynowy Konkurs Gwarowy

• I miejsce – Julia Legierska, Piotr Kajzar, Kacper Juroszek (4E)
• II miejsce – Maria Galej, Justyna Jojko, Jan Małyjurek (1H)
• III miejsce – Estera Rabin, Kinga Słupny, Paulina Legierska (4H)

Konkurs Ortograficzny o „Złote Pióro Dyrektora ZSGH”

• I miejsce – Julia Luboń (3H)
• II miejsce – Gabriela Małysz (4T)
• III miejsce ex aequo – Maja Kukuczka (2G) i Julia Legierska (4E)

Ogólnopolski Konkurs Polonistyczny „Fraszka”

• Filip Polok (3L)
• Patrycja Rogowska (3W)
• Maja Kukuczka (2G)
• Barbara Zawada (2G)

To właśnie ten finał domknął cały dzień: od literackich prezentacji nauczycieli, przez recytacje i gwarę, aż po konkursowe laury. W szkolnej sali wyraźnie wybrzmiało, że język ojczysty nie jest jedynie szkolnym obowiązkiem, ale żywym narzędziem opowieści, pamięci i twórczej odwagi.

na podstawie: UM Wisła.