Recytatorski triumf młodych z ZSP nr 2 w Wiśle Malince podczas konkursu gwarowego

W Wiśle zabrzmiały opowieści mówiące gwarą — w szkolnej auli i poza nią był wzrusz i duma. Uczniowie ZSP nr 2 w Wiśle Malince wrócili z XVIII Powiatowego Gwarowego Konkursu Recytatorskiego „Tu sóm moji korzynie” z miejscami na podium i wyróżnieniami. Najmłodsza laureatka wystąpiła z tekstem napisanym przez babcię, co podkreśliło rodzinny charakter przekazu. Sukcesy potwierdziły, że gwara żyje nie tylko na kartach, lecz w domowych rozmowach i szkolnych interpretacjach.

• W Wiśle widać, że przekazy domowe nadal kształtują mówioną tradycję
• Tu sóm moji korzynie – nagrody, teksty i młode interpretacje

W Wiśle widać, że przekazy domowe nadal kształtują mówioną tradycję

Reprezentanci szkoły z Malinki pokazali, że nauka gwary to proces międzypokoleniowy. Najmłodsza uczestniczka wzbudziła największe emocje — jej występ był nie tylko recytacją, lecz dokumentem rodzinnej pamięci. Organizatorzy i opiekunowie docenili autentyczność oraz fakt, że teksty przekazywane z pokolenia na pokolenie nadal znajdują odbiorców.

Laureaci reprezentujący szkołę to:

• Eliza Salánki (kl. 2) — wyróżnienie za utwór „Z historyje Wyrchmalinek” (tekst: Helena Jędrzejewska)
• Martyna Cieślar (kl. 4) — III miejsce za „Torg” (autor: Paweł Cieślar)
• Paweł Martynek (kl. 7) — I miejsce za „Nokturn deweloperski” (autor: Paweł Cieślar)

Gratulacje należą się zarówno uczniom, jak i ich rodzicom oraz opiekunowi szkoły, którzy przygotowali młodych recytatorów do występów na szczeblu powiatowym.

Tu sóm moji korzynie – nagrody, teksty i młode interpretacje

Zwycięstwo Paweła Martynka z „Nokturnem deweloperskim” pokazało, że gwara sprawdza się także w opisie współczesnych zjawisk. Interpretacje młodzieży udowodniły, że gwarowe teksty mogą być zarazem tradycyjne i aktualne — od opowieści babci po komentarze do dwudziestopierwszowiecznych tematów.

Sukcesy z konkursu to sygnał, że inicjatywy takie jak powiatowy przegląd recytatorski mają realny wpływ na utrzymanie językowego dziedzictwa. W praktyce oznacza to, że:

• w domach i szkołach warto rozmawiać o tekstach i autorach gwarowych;
• młodzi artyści potrzebują przestrzeni do występów — a szkolne i powiatowe konkursy taką przestrzeń dają;
• rodzinne historie i utwory przekazywane przez dziadków mogą stać się materiałem artystycznym oraz źródłem dumy.

Na koniec — podziękowania dla wszystkich, którzy zaangażowali się w przygotowanie uczniów. Recytacje z Malinki przypomniały, że „korzynie” to nie tylko słowo z hasła konkursu, lecz codzienna praktyka pielęgnowana w domach i na szkolnych scenach.

na podstawie: Urząd Miejski w Wiśle.