Maturzyści ZSGH pożegnani z emocjami i nagrodami w tle

W wiślańskim ZSGH szkolny dzwonek zabrzmiał tego dnia inaczej niż zwykle. Zamiast codziennego pośpiechu była cisza, wzruszenie i ciężar kilku lat, które właśnie zamknęły ważny rozdział. Na uroczystej akademii maturzyści usłyszeli słowa otuchy, odebrali wyróżnienia i po raz ostatni stanęli razem jako jedna szkolna grupa.

• Dyrektor przypomniała, że pięć lat w szkole naprawdę zostaje z człowiekiem
• Indeksy, statuetki i wyróżnienia dla tych, którzy kończą szkołę z mocnym dorobkiem
• „Spojrzenie” zamknęło akademię symbolicznym obrazem przyszłości

Dyrektor przypomniała, że pięć lat w szkole naprawdę zostaje z człowiekiem

Podczas uroczystości dyrektor ZSGH, Kornelia Zubek, pożegnała tegorocznych absolwentów słowami, które wybrzmiały wyjątkowo mocno w takim momencie:

„Idźcie odważnie przez życie i sprawcie, aby świat – choć odrobinę – stawał się lepszy dzięki temu, że jesteście jego częścią”.

W jej wystąpieniu wyraźnie wrócił obraz pięciu lat spędzonych w szkole – czasu nauki, ale też praktycznych umiejętności, relacji i projektów, które składają się na znacznie więcej niż sam szkolny program. Uczniowie klas piątych kształcący się w zawodach technik hotelarstwa, technik ekonomista oraz technik żywienia i usług gastronomicznych oficjalnie zakończyli etap, który dla wielu był codziennością przez większą część młodości.

Indeksy, statuetki i wyróżnienia dla tych, którzy kończą szkołę z mocnym dorobkiem

Uroczysta akademia miała nie tylko podniosły, ale i bardzo konkretny wymiar. Najlepsi uczniowie wyszli z niej z nagrodami, które mogą otworzyć kolejne drzwi już po maturze.

Wyróżnienia otrzymali:

• Diana Cieślar z klasy 5H – Złoty Indeks Akademii WSB,
• Justyna Moroń z klasy 5E – Złoty Indeks Akademii Humanitas,
• Julia Nogowczyk,
• Paweł Piszczek,
• Łucja Juroszek,
• Diana Cieślar – statuetki i nagrody od Rady Rodziców za ukończenie szkoły z wyróżnieniem.

To ważny sygnał także dla młodszych roczników: w ZSGH liczy się nie tylko samo dotarcie do końca, ale też konsekwencja, wyniki i praca widoczna na każdym etapie nauki.

„Spojrzenie” zamknęło akademię symbolicznym obrazem przyszłości

Zwieńczeniem wydarzenia była etiuda „Spojrzenie”, przygotowana z myślą o maturzystach. Jej sens nie opierał się wyłącznie na estetyce. Chodziło raczej o zatrzymanie się na chwilę i spojrzenie na własną drogę z innej perspektywy – tej dojrzalszej, bardziej świadomej.

Spektakl inspirowany był książką Agnieszki Kozak „Mądra wdzięczność. Jak odnaleźć sens w sobie i świecie”, a całość dopełniała scenografia trzech spersonifikowanych oczu, projektu Nadii Kulikovej, oraz witraż autorstwa Ewy Raszki, który zdobił fortepian. Symboliczne było także wykorzystanie ikonografii „Oczy łabędzia” Rafała Olbińskiego, udostępnionej dzięki życzliwości doktora Sebastiana Chachołka, kustosza Muzeum Magicznego Realizmu – Ochorowiczówka w Wiśle.

W efekcie szkolne pożegnanie nie zamknęło się w zwykłej akademii. Stało się opowieścią o wdzięczności, dorastaniu i o tym, że czas spędzony w murach szkoły zostawia ślad dużo trwalszy niż sama świadectwowa pieczęć.

na podstawie: Urząd Miejski w Wiśle.